Marokko, Hoge Atlas

Vandaag is mijn expositie Tanger naar Teheran, die twee maanden bij Fotogalerie De Kleine Klup in Leiden hing, beëindigd. De foto’s in hun houten lijsten staan weer thuis.

Erg leuk was deze keer dat er behalve de muurfoto’s nu ook een permanente diashow draaide met 120 beelden uit de serie die merendeels niet in het boek staan. Het boek kon maar tachtig bladzijden hebben waardoor ik dus stevig heb moeten schiften in de honderden foto’s die in aanmerking kwamen. Nu kon ik dus ook een deel van de rest laten zien.

Nadat het boek en de expositie vorig jaar klaar waren ben ik intussen weer een keer naar Marokko geweest, in januari 2010. Extra leuk was het dat deze keer mijn dochter Sarah (21) mij vergezelde.

Het werd een trip door het zuiden van Marokko, volgens mij een absoluut walhalla voor landschaps- en natuurfotografen. Hoewel ik daarin geen echte specialist ben maak ik toch nu en dan heel aardige landschapsfoto’s. Het foto-tijdschrift Focus ruimde zelfs twee pagina’s in voor enkele landschapsfoto’s uit de Tanger naar Teheran-serie onder de titel: “Het hart in het landschap”.

Eren citaat uit Focus: “Spiertz documenteerde tien jaar lang de veranderingen in Arabische wereld en slaagde er zelfs in om dat thema ook in landschapsfoto’s tot uitdrukking te brengen”.

In Marokko zaten we in de bus van Ouarzazate naar Marrakech, hoog over de pas Tizi N’ Test in het hart van de Hoge Atlas. Een magistrale rit, die ik ook al met de auto heb gemaakt, maar vanuit de bus kun je beter fotograferen.

Vanuit de woestijn klommen we naar 2000 meter waar het ijskoud was en sneeuw lag. De weg was op de top maar net sneeuwvrij. Het grimmige landschap deed eerder aan Noorwegen denken dan aan Zuid Marokko.

Beelden schieten door het altijd vuile raampje van een bus vind ik eigenlijk maar zozo. Ik doe dat liever niet, maar deze kans, bij dit unieke landschap, kon ik niet laten lopen. Vanwege de rijdende bus zette ik de sluitertijd op minimaal 1/1000 seconde en een lichte telelens op f. 4 of 5,6 en scherp op oneindig om het vuil op het raampje zoveel mogelijk te elimineren. Het is dan vooral een kwestie van heel snel reageren als je een mooi beeld in je kader hebt, want het is zo weer weg omdat de bus een bocht neemt of er een boom langs schiet. Daarom moet je veel beelden schieten om er enkele goeie over te houden. Je bent namelijk toch vaak net te laat en ondanks de lage sluitertijd zijn de foto’s vaak tcoh bewogen, vooral wat betreft objecten die dicht langs de weg liggen of staan.

Maar de drie foto’s hier boven geven hoe dan ook goed de sfeer van die tocht weer.

Over Bert Spiertz

Bert Spiertz is als journalistiek en documentair fotograaf woonachtig in Arnhem. Deze blog is geschiedenis en wordt sinds enige tijd niet meer vernieuwd. Voor actuele berichten en foto's bezoek de website www.spiertzfoto.com Bert Spiertz is a professional photographer, living the Netherlands. This blog is history and will not be continued. You can find my recent images and info on my website: www.spiertzfoto.com
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s